Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

"Οικουμενούπολη": Ντοκιμαντέρ για την Κωνσταντινούπολη

Οικουμενούπολη
"Οικουμενούπολη" είναι όρος που χρησιμοποίησε πρώτος ο φημισμένος αρχιτέκτονας Κωνσταντίνος Δοξιάδης σε ένα άρθρο του στο περιοδικό Ekistics το 1961. Αναφερόταν στην υποχρεωτική βαθμιαία ενοποίηση των μεγαλουπόλεων, λόγω της γιγάντωσης και εξάπλωσης τους προς κάθε κατεύθυνση. Στο τέλος θα έχουμε μια παγκόσμια πόλη.

Οι δημιουργοί λοιπόν του τούρκικου ντοκιμαντέρ "Οικουμενούπολη"(βλέπε trailer στο τέλος--με υπότιτλους)  δανείστηκαν αυτή τη λέξη για να περιγράψουν την Κωνσταντινούπολη, που κατά τη γνώμη τους, παραδομένη σε μια αχαλίνωτη και άναρχη ανάπτυξη και δόμηση που δεν λαμβάνει υπόψη τις αληθινές ανάγκες του ανθρώπου(σήμερα και στο μέλλον), οδεύει στο χάος(αν δεν έφτασε ήδη εκεί).



"Οικουμενούπολη: Η πόλη του αύριο" του Κωνσταντίνου Α. Δοξιάδη


Στην πολύ ενδιαφέρουσα και καθαρή, διάσημη παρουσίαση του, που μπορείτε να κατεβάσετε εδώ στα αγγλικά, ο Δοξιάδης αναφέρει ότι κτίσαμε και κτίζουμε λάθος τις πόλεις για το μέλλον. Λέει ότι τα πράσινα προάστια ή ακόμη και οι νέες μικρές πόλεις που κτίστηκαν ως "escape cities" για να επιτρέψουν στους πολίτες της μητρόπολης να ξεφύγουν από τις άσχημες συνθήκες με τον καιρό καταπόθηκαν πάλι από την πόλη που συνέχισε να εξαπλώνεται.

Τέτοιες πόλεις συνεχίζοντας την δυναμική εξάπλωση σε μερικές γενιές θα έρθουν σε επαφή μεταξύ τους δημιουργώντας ένα συνεχές δίκτυο πόλεων, τελικά καταλήγοντας σε μια γιγάντια πόλη, την Οικουμενούπολη.

Ο Δοξιάδης λέει ότι η Οικουμενούπολη, ως άθροισμα όλων των πόλεων του κόσμου, είναι αναπόφευκτη άσχετα από όποιες αποφάσεις τελικά. Τα πεδία που μπορεί να επέμβει ο άνθρωπος για να βελτιώσει την κατάσταση είναι το "περιεχόμενο", η "λειτουργία" και η "υφή" της πόλης. Και συνεχίζει με τις λύσεις που προτείνει.

Το ντοκιμαντέρ "Οικουμενούπολη" στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κωνσταντινούπολης


Πριν μπω στο θέμα του ντοκιμαντέρ, να πω τι αντικρίζει ο ταξιδιώτης που πάει οδικώς στην Πόλη από Ελλάδα. Περίπου 150χμ μετά την πόλη Tekirdag βλέπουμε τη Σηλυβρία. Μετά αντιλαμβανόμαστε που έχει φθάσει η Πόλη με την εξάπλωση της δυτικά. Οι πολυόροφες πολυκατοικίες και η οικοδομική δραστηριότητα μας δίνει μια ιδέα. Έτσι όπως πάει πάμε για Tekirdag(όπως λένε και στο ντοκιμαντέρ).

Στην Πόλη των 15 εκατομμυρίων, τα πράγματα αλλάζουν τόσο γρήγορα ώστε δεν είναι δυνατή καν η φωτογράφιση της για να κάνεις σχεδιασμό. "Τα σχέδια παλιώνουν πριν ολοκληρωθούν" λένε στην ιστοσελίδα του ντοκιμαντέρ Οικουμενούπολη: Η πόλη χωρίς άκρη του İmre Azem.

Σύμφωνα με τα σχέδια του 1980 η Κωνσταντινούπολη το πολύ μπορεί να "σηκώσει" 5 εκατομμύρια κόσμο. Τότε ήταν 3,5 εκατομμύρια. Σήμερα 15. Σε 15 χρόνια 23! Η Πόλη χρησιμοποιεί νερό από Μπολου μέχρι όλη τη Θράκη! Τα βόρεια δάση της μέρα με την ημέρα εξαφανίζονται και απειλούνται από την τρίτη γέφυρα που είναι έτοιμη να φτιαχτεί.

Στην ταινία αναφέρεται ότι με το κτίσιμο της β γέφυρας οι 2 περιοχές με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή έκρηξη στην Πόλη ήταν αυτές δίπλα στα δυο πόδια της γέφυρας.

Διαβάζουμε στη σελίδα τους στο Facebook:

"Ecumenopolis aims for a holistic approach to Istanbul, questioning not only the transformation, but the dynamics behind it as well. From demolished shantytowns to the tops of skyscrapers, from the depths of the Bosphorous to the alternative routes of the planned 3rd bridge, from real estate investors to urban opposition, the film will take us on a long journey in this city without limits..."

Οι συντελεστές είναι από επιστήμονες και δημοσιογράφους μέχρι ακτιβιστές.

Τα εισιτήρια των προβολών των ταινιών στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κωνσταντινούπολης(2-17 Απριλίου) θα είναι διαθέσιμα προς πώληση από 19 Μαρτίου.




Ekumenopolis Fragman by bigumigu



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αττικό ζωολογικό πάρκο, χάρτης - πρόσβαση, πληροφορίες και βίντεος

Το Αττικό πάρκο είναι ένα από τα μεγαλύτερα ψυχαγωγικά και εκπαιδευτικά πάρκα για παιδιά και ενήλικες στην Ευρώπη. Θα το βρείτε στη Θέση Υαλού στα Σπάτα, Λεωφορειακή Γραμμή 319 ( Από το Σταθμό Δουκίσσης Πλακεντίας). Χάρτη για το πως θα πάτε οδικώς με αυτοκίνητο δημοσιεύουμε παρακάτω.

Κάποτε στην Αθήνα οι μοναδικοί ζωολογικοί κήποι ήταν ο Εθνικός (Βασιλικός) Κήπος με ελάχιστα είδη και τό άλσος της Ν.Φιλαδέλφειας πού είχε δύο ψωραλέα λιοντάρια, καμήλες, ένα ζευγάρι λύκων και ένα αλεπούδων τα ζώα ήταν σε άθλια κατάσταση γιατί δεν τα φρόντιζε κανείς.


Το Μάιο του 2000 στα Σπάτα άρχισε να λειτουργεί το Αττικό ζωολογικό Πάρκο. Ένας μοντέρνος ζωολογικός κήπος 190 στρεμμάτων που ίδρυσε ο Zαν-Ζάκ Λεσουέρ.


Update 7/2013
Sunset Wednesdays


Μπορείτε να πάτε στις 18.30, όταν πέφτει ο ήλιος, από τις 24/7, καλοκαιρινή προσφορά μειωμένου εισιτηρίου τις Τετάρτες στο Αττικό Πάρκο: 11 ευρώ για όλους! Ξεκινήστε τη βόλτα σας από τους νεοαφιχθέντες και παιχνιδιάρηδες Μυρμηγκοφάγους, θαυμάστε τον Ακίντα -το …

Όταν πάγωσε ο Βόσπορος

Στις 24 Φεβρουαρίου 1954 οι άνθρωποι στην Κωνσταντινούπολη ξύπνησαν με μια έκπληξη. Κοιτάζοντας στο Βόσπορο είδαν ότι ήταν "σκεπασμένο" με κομμάτια πάγου και μίνι παγόβουνα:



Μάλιστα, υπήρξαν σημεία(όπως μεταξύ Rumeli Kavagi-Poyrazkoy--ένα από τα πιο στενά σημεία
του Βοσπόρου) όπου άνθρωποι "πέρασαν περπατώντας απέναντι".

Τι είχε συμβεί; Ο Δούναβης μετέφερε μεγάλα κομμάτια πάγου στην Μαύρη Θάλασσα. Μέρος αυτών πέρασε τα στενά του Βοσπόρου. Οι ακτές σε Büyükdere, Çengelköy και Kanlıca γέμισαν πάγο. Αυτή η κατάσταση μέσες άκρες συνεχίστηκε έως το Μάρτιο.

Η θερμοκρασία είχε πέσει στους -6 βαθμούς. Η θαλάσσια συγκοινωνία σταμάτησε. Κι ένα Σοβιετικό πλοίο που βυθίστηκε.

Δε λέω, παλιότερα ήταν πιο δυνατοί οι χειμώνες στην Πόλη. Αλλά το να περάσω περπατώντας το Βόσπορο ξεπερνά κάθε φαντασία...

Ορισμένοι θα έχουν ακούσει από παππούδες γιαγιάδες για τον χειμώνα του 1929 στην Κωνσταντινούπολη. Συγκεκριμένα αρχές Μαρτίου πάλι θεάθηκαν κομμάτια πάγου, πάγωσε ο Κεράτιος, και στα…

Το Νιχώρι στο Βόσπορο (Yenikoy), Κωνσταντινούπολη.

Θα ξεκινήσω με το ποίημα του Καβάφη.

 "Το Νιχώρι" - Καβάφης
Ξένε, σαν δης ένα χωριό όπου γελάει η φύσις,
κ’ εις κάθε πλάτανο κοντά που κρύπτεται
 μια κόρη ωραία σαν το τριαντάφυλλο
— εκεί να σταματήσης· έφθασες, ξένε, στο Νιχώρι.

Κι όταν το βράδυ έλθη, αν βγης έξω να περπατήσης και βρης εμπρός σου καρυδιές,
στον δρόμο μη προχώρει του ταξιδιού σου πια.
Aλλού ποιον τόπο θα ζητήσης καλύτερον απ’ το Νιχώρι.

Τέτοια δροσιά δεν έχουνε αλλού στον κόσμο οι βρύσεις,
των λόφων του την αρχοντιά αλλού δεν έχουν όρη·
και με της γης την μυρωδιά μονάχα θα μεθύσης,
ολίγο αν μείνης στο Νιχώρι.

Την πρασινάδα που θα δης εκεί να μην ελπίσης που σ’ άλλο μέρος θα την βρης.
Aπ’ το βουνό θεώρει τους κάμπους κάτω και ειπέ πώς να μην αγαπήσης
αυτό μας το μικρό Νιχώρι.

Πως αγαπώ υπερβολές, ω ξένε, μη νομίσης.
Υπάρχουν τόποι εύφοροι πολλοί και καρποφόροι.
Πλην έχουν κάτι χωριστό, και συ θα ομολογήσης,
καρποί και άνθη στο Νιχώρι.

Εάν στης Κουμαριώτισσας της Παναγίας θελήσ…